Moet kunst elitair zijn? Een niet zo populaire vraag heden ten dage. Literair Nederland heeft zich altijd tot doel gesteld om dit niet ‘nadrukkelijk’ uit te dragen. Men hoeft heus niet alleen te reageren als men de volledige werken van Proust, Joyce of Vestdijk uit het hoofd kent. Deze website wil juist een podium zijn voor allebei, een podium dat uitermate geschikt is voor Internet, waar elk hoekje zijn eigen waarde vertegenwoordigt en elk hoekje dus ook zijn bestaansrecht bewijst.

Ja maar, zo riep een radiopresentator vorige week tegen, ik kan nu niet zo open toetreden tot de groep van twee die nu al een week of zes met zijn tweeën zitten te praten over Vestdijk, daar kan ik niet zo maar bij, dat is dan toch elitair? Ja maar, meneer de presentator, dat is alleen maar elitair in de zin dat u uzelf te kort vindt schieten in de kennis die daar gedeeld wordt. En niet iedereen kan die kennis hebben. Dat is inderdaad elitair, nou en? Wees blij! Hoeveel mensen heeft u ooit getroffen die in grove lijnen dezelfde gevoelens en gedachten hadden bij een boek of ander aanschouwd kunstwerk? Hoeveel? Dat kunnen er nooit veel geweest zijn. Op het moment dat u uitgaat van de waarheid van uw eigen zienswijze zoekt u alleen nog maar toenadering tot die zienswijze, tegenstrijdige berichten worden verdisconteerd of weggewuifd, wie weet nu beter dan u hoe dat kunstwerk begrepen moet worden? 

Maar tegelijkertijd: hoeveel mensen zien het zoals u? Tuurlijk staan we allemaal open voor argumentatie, ik luister graag naar wat u te zeggen heeft, maar denk niet dat u mij op andere gedachten kan brengen, ik weet toch zelf wel wat ik gezien of gelezen heb? 

Elitair is helemaal niet vies, smerig, besmet of vulgair, elitair is slechts de gedeelde ervaring, met velen of minderen, dat maakt niet uit, en voor beiden is plaats, ook op Literair Nederland. 

Mike Naafs

Luister naar Literair Nederland-redacteur Daphne de Heer in deze (lichtelijk elitaire) uitzending van Knetterende Letteren.

Recent

19 december 2017

Ontvoerd in Irak

Literair Nederland - 10 jaar geleden

24 november 2010

Niets intiemer dan een tekening

In deze boeiende historie laat de intieme ontmoeting tussen een oudere Amsterdamse schilder en de Deense Else lang op zich wachten. Eerst heeft De Moor nog het nodige te vertellen over het leven van de hoofdpersonen in de zeventiende eeuw. Mooie sfeerbeelden gebruikt ze daarbij van de oorlogsbodems in de haven ten tijde van de Republiek, de pest, die door de stad rondwaarde en bovendien komen we veel te weten over het wezen van de schilderkunst, namelijk over gebruik van het licht.

Lees meer