Van Lieshout versus Komrij

Het vergt wel enige moed om je teweer te stellen tegen een grote uitgeverij, maar Ted van Lieshout is op zijn weblog erg kwaad op uitgeverij Prometheus. Deze week verschijnt namelijk de dikke Komrij voor kinder- en jeugdpoëzie. Een belangwekkend boek bij voorbaat, want wat Komrij uitkiest gaat meteen tot de canon behoren. Van Lieshout maakt zich kwaad over het bedrag waarmee de (nog levende) auteurs worden afgescheept: 5 euro per gedicht, terwijl de officiële regel 26 euro voorschrijft.

Bovendien is pas aan de auteurs toestemming tot opneming van de gedichten gevraagd, nadat het boek al gedrukt was. Uitgeverij Prometheus (en niet Gerrit Komrij zelf dus) brengt de auteurs daarmee in een lastig parket. Als ze klagen, maken ze ongewild reclame voor het product waar kwaad op zijn en daarnaast sta je meteen te boek als een auteur die zit te zeuren.

Op zijn weblog rekent Van Lieshout uit dat de uitgeverij met de verkoop van 40 boeken al uit de schamele auteurskosten is: de meeste schrijvers zijn immers al dood. Chrétien Breukers, samensteller van een bloemlezing van dichters die begonnen zijn met publiceren tussen 1980 en 2005, stelt op de Contrabas dat een te hoge bijdrage aan de dichters funest is voor de verkoop: ‘Als je een dikke bloemlezing moet maken en elk gedicht met 26,5 moet honoreren, gaat een boek ineens een tientje meer kosten… Dat heeft grote effecten op de verkoop.’ Bij het maken van zijn bloemlezing heeft hij de auteurs van tevoren gevraagd af te zien van hun honorarium en zelf gaat hij blijkbaar nog verder: ‘in de dikke Komrij staan is onbetaalbaar. Ik kreeg 5 euro per gedicht voor mijn 2 verzen, maar had ook best 5 euro per gedicht willen toegeven.’ Dat is weer het andere uiterste.

Intussen moet Ted van Lieshout (maar ook Hans en Monique Hagen) bedenken wat hij moet gaan doen. De uitgave verbieden en een rechtzaak beginnen. Dat is een hele hoop heisa en bovendien moet je dan weer kosten betalen (of hij moet bij het Lira rechtsbijstand hebben) of je doet onder protest mee in de hoop dat de uitgever zo ruimhartig zal zijn om alsnog het juiste bedrag uit te keren.

In ieder geval heeft de dichter nog geen uitnodiging gehad om de feestelijke presentatie bij te wonen aanstaande dinsdag. Oh ja, wat we ook alweer kwijt wilden: prettige kinderboekenweek!

Coen Peppelenbos

Recent

19 december 2017

Ontvoerd in Irak

Literair Nederland - 10 jaar geleden

29 maart 2009

Recensie: Dingen die op liefde lijken van Hans Hogenkamp

Door Marco van den Broek

Dingen die op liefde lijken is de tweede roman van Hans Hogenkamp, na het geprezen Excuses voor het ongemak. In het nieuwe werk dient zich Job aan, die na een zakelijke afspraak met de mooie Zanne een affaire met haar begint. Hij wordt verliefd en besluit zijn gezin (acht jaar huwelijk en twee kinderen) te verlaten. Job blijkt zich echter te hebben vergist in de relatie met Zanne.

Lees meer