Woorden schieten tekort

De afgelopen dagen ben ik bezig geweest om een bijdrage te schrijven voor het kunst- en antiektijdschrift Origine. In het artikel geef ik een overzicht van de huidige stand van zaken van de beeldende kunst in Suriname. Een onderwerp naar mijn hart, begin dit jaar heb ik zelfs een heel boek geschreven over de kunstcollectie van de Centrale Bank van Suriname. Ik vind het heerlijk om te zoeken naar woorden die de beelden treffend beschrijven die kunstenaars gebruiken om hun gevoelens te verwoorden. Synoniemen voor kleuren, tinten, tonen, koloriet … 1001 manieren om een kleur te benoemen. Overbrengen wat de sfeer is die het werk uitademt. Een heerlijke uitdaging voor mijn pen.

Maar soms ‘pakt’ iets me dusdanig dat ik opeens niet goed weet waarom, en hoe ik dat moet uitleggen. Zo is het ook met het werk van Marcel Pinas. Op dit moment is hij in Nederland, in het kader van een fellowship-programma is hij voor twee jaren als artist in residence verbonden aan de Rijksacademie te Amsterdam. Zijn werk draait rond het thema ‘kibri a kulturu’, oftewel ‘behoud de cultuur’, waarbij de marroncultuur bedoeld wordt. Zijn werk spreekt me heel erg aan, maar waarom? Opeens overvalt me de gedachte dat het er helemaal niet toe doet. En dat ik de laatste tijd steeds meer moeite heb om uit te leggen waarom ik dat boek, of die film, of dat schilderij nou zo prachtig vind. Het lijkt opeens zo pretentieus. Lees vooral eens Savanne-sagen van Pauline Melville, of De God van Kleine Dingen van Arundhati Roy. En ga vooral naar een optreden van Wudstik als je de kans krijgt. Of bezoek eens een museum, en als je hoort dat Marcel Pinas ergens exposeert: ga, en geniet! Waarom? Nou, omdat ik dat zeg, dus …

Marieke Visser

Recent

19 december 2017

Ontvoerd in Irak

Literair Nederland - 10 jaar geleden

05 februari 2009

Seizoenen van zinnen door Frans de Birk en Jet van Swieten

Bundels gedichten gemaakt door twee dichters zijn zelden een succes. Ze doen veelal gekunsteld aan, immers een gedicht is de allerindividueelste uiting van een dichter en kan maar zelden gedeeld worden met diezelfde uitingen van een andere poëet.

Frans de Birk (1961) is een dichter uit Nieuwegein, die een groot aantal fraaie verzen op zijn naam heeft staan. Bundels als Herberg van dode schepen en Penseelstreken van de tijd bleven ten onrechte redelijk onopgemerkt maar in de tussentijd trad De Birk op met zijn groep JAFT, waarmee hij zijn gedichten op taal zette en ze door musici liet begeleiden.

Lees meer