Archief: oktober 2009

Zelfgekozen isolement

Bij uitgeverij Atlas verscheen onlangs na Liefdeskolder (2008) een tweede roman van de Duitse schrijver Wilhelm Genazino (1943), fraai uitgegeven in klein formaat. Genazino heeft al vele romans op zijn naam staan en schrijft daarnaast ook hoorspelen en toneelteksten.

Lees meer

Hans Warren - Geheim Dagboek 1998-2000

Halfverrotte drollen

Het laatste Geheim Dagboek van Hans Warren is uit. Chronologisch volgt er nog een deel op, maar dat is al eerder uitgegeven, zodat de jaren 1998 tot en met 2000 de laatste jaren zijn die we tot ons kunnen nemen.

Lees meer

Wintertuinfestival

Het festival voor woord, beeld en bühne belooft: vijf dagen lang nieuwe literatuur, nieuwe muziek, verse producties, diepe gesprekken en dik feest met ruim 25 programma’s, colleges, voorstellingen en masterclasses.

Lees meer

Binnenkort verschijnt: 'Het klokkengelijkzetinstituut' - Ahmet Hamdi Tanpinar

‘Waarom zou je schrijven als je niet alles ronduit wilt vertellen…? vraagt de hoofdpersoon van de klassiek geworden roman Het klokkengelijkzetinstituut zich af. Dit ironische en bijtende relaas van een man die voor een immense (maar totaal overbodige) instelling werkt, wordt over het algemeen beschouwd als een van de belangrijkste Turkse romans uit de twintigste eeuw.

Lees meer

Vandaag gaat van start: Nederland Leest

Tijdens de landelijke campagne Nederland Leest wordt iedereen uitgenodigd met elkaar in discussie te gaan over één bepaald boek.

In 2008 las heel Nederland de roman Twee vrouwen van Harry Mulisch, in 2007 De gelukkige klas van Theo Thijssen.

Lees meer

Terre et cendres van Atiq Rahimi

Woensdag 28 oktober 2009 ? 20.00 uur in Maison Descartes.

Tijdens deze avond is de eerste film van Atiq Rahimi te zien: Terre et cendres (2004 ?

Lees meer

Portretten van gewone joodse lieden, uit het leven gegrepen Deze Jiddische verhalen komen voornamelijk uit de bundels ‘Treinverhalen’, waarin reizigers in de derde klasse hun levenservaringen uitwisselen en uit ‘Monologen’, waarin ? zoals duidelijk mag zijn ? één persoon het woord voert. De verhalen spelen zich af aan het begin van de vorige eeuw in het toenmalige Rusland, waar pogroms tegen de joden geen uitzondering waren. De schrijver wil het leven treffen en zoals hij zelf ironisch opmerkt: geen zoete romantiek schrijven zoals onze helden in Jiddische prachtromans doen. ‘Mijn muze is arm maar wel vrolijk,’ luidt zijn motto. In de verhalen figureren veel handelaren. In het openingsverhaal wacht een verstrooide en berooide makelaar op zijn trein en zet zich op een bank naast een hoogwaardigheidsbekleder met een bijpassend hoofddeksel. De makelaar valt in slaap en schrikt wakker als de trein op punt van vertrekken staat. Hij is zijn hoed kwijt en zet per abuis het bijzondere hoofddeksel op, waarna hij tot zijn verbazing door de conducteur en zijn medereizigers met veel egards wordt bejegend. Sommige verhalen ontroeren, zoals dat over joden die in het verre Rusland begaan zijn met de Franse Dreyfus; een ander verhaal is actueel, zoals dat over een dokter die niet naar een patiënt luistert en meteen een medicijn wil voorschrijven. De taal is verrijkt met joodse termen en uitdrukkingen zoals: ‘En van joods medelijden krijg je stroeve tanden, nebbisj.’ De sfeer wordt versterkt door de vertrouwelijke toon: ‘En in het winkeltje van mijn vrouw (mijn vrouw heeft namelijk een winkeltje)…’ of door zijdelingse opmerkingen zoals in: ‘Hij heeft zijn handen in zijn zakken en hij kijkt een beetje scheel. God in de hemel, denk ik, bezit dat een miljoen? Maar ja, probeer maar eens met God te redetwisten.’ Maar ook door regelmatige toevoegingen als ‘hij zei gezegend’ of ‘moge het boze oog niet over hem komen’. In veel verhalen komen steeds dezelfde stoplappen voor. ‘Ik ben echt zo klaar,’ zegt de eerdere genoemde patiënt steeds tegen de dokter en in een ander verhaal zegt een vrouw steeds: ‘U weet wat ze van vrouwen zeggen: ze kletsen je de oren van je kop.’ Of een man, die elke gedachtegang afsluit met: ‘Maar hoe kom ik daar nou op?’ Eerst is het allemaal heel vermakelijk, zoals het verhaal over een schrijver die gek wordt van het gezeur van een jongeman die het niet kan uitstaan dat zijn vrouw altijd heel vrolijk wordt van het bezoek van een jonge dokter. De jongeman blijft de schrijver maar aan zijn kop zeuren of hij nou wel of niet moet scheiden en als de schrijver ten slotte in woede ontsteekt en hem toeschreeuwt dat hij inderdaad maar moet gaan scheiden merkt hij dat hij nog meer van slag is dan de jongeman en dat de rollen min of meer zijn omgedraaid. Hier is het gebrek aan plot niet erg, maar gaandeweg gaat dat toch tegenstaan. Het wordt allemaal een beetje hetzelfde, met steeds weer kolderieke uitweidingen; te veel verhalen kennen geen einde zoals het relaas over een joodse man die in de trein onder het anti-semitische Bessarabische Nieuwsblad ligt te slapen en bij ontwaken twee dubbelgangers ontwaart, waarop ze samen een liedje inzetten. De lezer van tegenwoordig is te verwend om genoegen te nemen met zo’n kneuterige sfeer, maar de volkse portretten, die oude volksziel, vind je in dit boek als een antiekstuk nog terug. Mooi is het titelverhaal, dat meteen ook het langste is, over een vader die heel blij is met zijn zoon die op het gymnasium studeert en later dokter zal gaan worden, maar dat een heel andere wending neemt. Onvergetelijk is ook het verhaal over een vrouw die voedsel verkoopt in de trein en zich boos maakt over haar concurrent die ten slotte haar echtgenoot blijkt te zijn. Als ik er zo op terug kijk zie ik hoe sterk het beeldend vermogen is van de schrijver, die het pseudoniem Vrede zij u heeft aangenomen.

Portretten van gewone joodse lieden, uit het leven gegrepen

Deze Jiddische verhalen komen voornamelijk uit de bundels ‘Treinverhalen’, waarin reizigers in de derde klasse hun levenservaringen uitwisselen en uit ‘Monologen’, waarin ?

Lees meer

Toneel: 'Ultimo'

Orkater / Het Nationale Toneel
Architect van een droom

Ultimo is een dromer met een curieuze obsessie: de aanleg van het volmaakte autorace-circuit. De berooide Russische prinses Eliziveta was eens Ultimo’s grote, onbeantwoorde liefde.

Lees meer

Ontmoeting met Abdellatif Laâbi

Dinsdag 27 oktober 2009 ? 20.00 uur: In gesprek met Fouad Laroui

Abdellatif Laâbi werd in 1942 te Fès in Marokko geboren in een familie van ambachtslieden.

Lees meer

Straatrumoer

Recensie door Karel Wasch

Ton Anbeek heeft na 17 jaar weer een roman geschreven. Een ander leven, zijn boeiende vorige roman verscheen in 1992 en deze recensent was daar zeer over te spreken.

Lees meer

Autobio: J.M. Coetzee - Zomertijd en Günter Grass - De box

Fictieve levens

Is een modern schrijver tegenwoordig nog wel in staat om een autobiografie te schrijven? Of moet je, als auteur in een postmodern tijdperk, je zorgen maken over waarheid en fantasie, de onkenbare werkelijkheid en meer van die dingen.

Lees meer

the balkans & europe

Journalist en ICORN resident Dejan Anastasijevic treedt als gastheer op in een nieuw reeks gesprekken ‘The Balkans & Europe’. In deze reeks ontvangt hij telkens een schrijver uit voormalig Joegoslavië.

Lees meer

Recent

19 december 2017

Ontvoerd in Irak

Literair Nederland - 10 jaar geleden

27 augustus 2008

Novelle met een verslavende spanning

Het feit dat eenvoud loont, bewijst Remco Campert met zijn literaire oeuvre waarin je nooit tegen zelfs een sprankje van het literaire intellectualisme van bijvoorbeeld Simon Vestdijk aanloopt. Campert hanteert de zeer directe stijl van de gewone Nederlander en is verder wars van allerlei decor en sfeerbeschrijvingen door middel van eclatante literaire uitweidingen . Hoewel het niet duidelijk is hoeveel aspirant auteurs zich hebben willen bedienen van de stijl van Campert, doet de kennelijk in Suriname geboren Indra Varma met haar novelle, Konverjari ( Kon = afkorting van koningin in Suriname;

Lees meer