De overstroming van Mariët Meester

besproken door Martien (lid sinds 29 juni 2003)

In dit boek vertelt de ik-figuur het verhaal van een overstroming die leidt tot de afzondering van vier personen op een hoge terp in de polder achter Breukelen. De ik-figuur is een vrouw van half in de dertig die in een oude woonwagen haar weekenden doorbrengt op de terp. Verder zijn er een boerin van ongeveer zestig, een jonge vrouw van twintig en een wat oudere handelsreiziger. Hun karakters en maatschappelijke posities verschillen enorm. Het hele boek is gebaseerd op de ontwikkeling van het samenleven van deze vier personen. In het begin lijkt redding een kwestie van tijd, zo dicht bij de bewoonde wereld, maar als het langer duurt en overleven ingewikkelder wordt, zijn ze steeds meer op elkaar aangewezen. Het wordt uiteraard een noodlotsverhaal. Uitwegen zijn voor de lezer steeds minder denkbaar. De vraag is op een gegeven moment alleen nog op welke manier dit verhaal dramatisch af zal lopen. Aangezien op de flaptekst seks beloofd wordt vraag je je al lezende ongelovig af wie dat dan wel met wie zou moeten hebben. Ik verklap niets, maar het is geweldig hoe de schrijfster dit gegeven uiteindelijk in haar verhaal brengt. Het boek is geschreven als een soort doorlopende dagboekaantekeningen. Soms met grote stappen in de tijd, soms met dagenlang gedetailleerde beschrijvingen. Je ziet hierdoor alle gebeurtenissen sterk eenzijdig door de ogen van de ik-figuur. De anderen hebben in het begin zelfs niet eens namen. Toch kun je door haar waarneming ook de ontwikkeling van de anderen goed volgen. Is haar stijl in het begin van het boek nogal relativerend en ironisch, later wordt dat minder, wordt ze eerlijker. Tot ze op de gedenkwaardige oudejaarsavond plotseling volledig vrij uitkomt voor haar diepste wens van dat moment. Als lezer realiseerde ik me toen dat ik nog maar een klein stapeltje bladzijden te gaan had en heb ik het boek nog een paar uurtjes weggelegd. Prachtig boek, mooi verteld, mooi en goed leesbaar taalgebruik.

Recent

19 december 2017

Ontvoerd in Irak

Over 'In andermans handen' van Sherko Fatah
18 december 2017

Onvergetelijke hommage aan de Shakespeare van de lage landen

Over 'Ik, Vondel' van Hans Croiset
15 december 2017

Drakenbloed en hoestende koeien

Over 'Tijl' van Daniel Kehlmann
14 december 2017

Vergane Hollywoodglorie in de Maghreb

Over 'De oppermachtigen' van Hedi Kaddour
13 december 2017

Literatuur uit de provincie

Over 'Ergens op het eind' van Erik Nieuwenhuis