Tsjechische middag – 'Ladislav Klíma' (17 december)

Ladislav Klíma, niet te verwarren met zijn aanzienlijk jongere naamgenoot Ivan Klíma, die drie jaar na de dood van Ladislav werd geboren, kan men met recht het enfant terrible van de Tsjechische literatuur en filosofie kunnen noemen. In de filosofie is hij een van de velen geweest die onder invloed van Nietzsche een radicale weg hebben bewandeld in zowel hun denken als hun leven. Een echt filosofisch systeem heeft men in Klímas werk nooit kunnen ontdekken, maar zijn denken past uitstekend in de opgewonden, nietzscheaanse sfeer van het begin van de 20ste eeuw. Zijn bijzondere positie blijkt onder meer uit zijn interesse voor De Sade, van wie hij werk in het Tsjechisch heeft vertaald. Zijn excentrieke levenswijze moge blijken uit het feit dat hij in grote armoede leefde, een groot deel van zijn leven in een goedkoop hotelletje in Praag. Soms vond hij tijdelijk werk, bijv. als machinist van een ?locomobiel in een dorpje buiten Praag of als bewaker van een verlaten fabriek in Praag-LibeÅ?, de wijk waar Bohumil Hrabal na de oorlog woonde.

Klíma is als literator vooral bekend geworden door twee romans: Velký román (3 dln., Grote roman, pas in 1992 in gedrukte vorm bij Pražská imaginace, dezelfde uitgeverij die Hrabal heeft uitgegeven en inmiddels weer is opgeheven) en Utrpení knížete Sternenhocha (Het lijden van vorst Sternenhoch, 1928). Beide werken worden aangeduid als behoorlijk pornografisch, wat vrij uitzonderlijk is in de over het algemeen nogal moralistische Tsjechische literatuur. Erotiek, sexualiteit, amoraliteit, geweld en dood zijn “ met de nodige zelfironie omgeven “ juist de hoofdkenmerken van Klímas werk, dat in feite aansluit bij de onderstroom van decadentistische literatuur van het fin de siècle van de negentiende eeuw.

Typische kenmerken van Klímas stijl en motieven, bijv. dat van de sterke, wrekende en moordende vrouw, vinden we echter ook in een aantal kortere verhalen terug, die als brochures zijn uitgegeven, zoals Slavná Nemesis, Mélia e.a. Uit de laatste, die de naam draag van een Asturische bandiete, is ivm de vertaalwedstrijd een fragment gekozen.


Het programma:

16.00 opening door Kees Mercks

16.15 lezing: Ans Linssen-Hogenberg, De invloed van Nietzsche op Klíma

16.45 lezing: Magda van Duijkeren-Hrabová, Klíma nog steeds inspirerend?

17.15 pauze

17.30 lezing: Kees Mercks, Filosofie en horror in 'Sternenhoch'

18.00 borrel met filmbeelden

(De voertalen zijn Nederlands en Engels)

Tsjechische middag
17 december 2003, 15 uur
kamer 101 van het Bungehuis, Spuistraat 210, Amsterdam

(voor meer informatie: stacey@literairnederland.nl)

Recent

19 december 2017

Ontvoerd in Irak

Literair Nederland - 10 jaar geleden

24 januari 2011

Webeling schreef een boek met een ziel
Recensie door Ella-Milou Quist

Webelings boek De lach en de dood is een van de verschrikkelijkste en tegelijkertijd een van de mooiste boeken die ik ooit gelezen heb. Verschrikkelijk vanwege de wrede en walgelijke gebeurtenissen tijdens de Tweede Wereldoorlog die erin verwerkt zijn en mooi vanwege de manier waarop deze gebeurtenissen beschreven zijn.

Lees meer