Anneke Brassinga gelauwerd met de P.C. Hooft-prijs 2015

Literair nieuws

De P.C. Hooftprijs is een oeuvreprijs die jaarlijks wordt afgewisseld met proza, essay en poëzie. Op donderdag 21 mei 2015 wordt de prijs uitgereikt tijdens een feestelijke bijeenkomst in het Letterkundig Museum. Op de sterfdag van de naamgever van de prijs de dichter P.C. Hooft (1581-1647).

Anneke Brassinga (1948) ontvangt de prijs voor haar gehele oeuvre en is haar toegekend op voordracht van een jury bestaande uit Wim Brands, Anja de Feijter, Rozalie Hirs, Erik Lindner en Maaike Meijer (voorzitter).

“Wie gedichten van Anneke Brassinga leest, stapt binnen in een geestverruimend heelal van taal. In elk gedicht openen zich onvermoede vergezichten van zeggingskracht. De taal wordt omgekeerd, uitgekleed en weer opnieuw uitgedost totdat alle registers die er ooit in voorgekomen zijn weer meedoen. Deze dichter is werkelijk overal geweest, in talloze literaturen, tradities en milieus, van academie tot markt, straat en kroeg. Met kennelijk genot (her)gebruikt Brassinga bijna vergeten of in onbruik geraakte woorden, die in haar gedichten opnieuw worden geproefd en gesmaakt. De liefde voor de onuitputtelijke mogelijkheden van taal in poëzie is de constante van haar werk”, aldus de jury.

Recente eerdere laureaten in het genre poëzie waren Tonnus Oosterhoff (2012), Hans Verhagen (2009) en H.C. ten Berge (2006). Aan de prijs is een bedrag verbonden van € 60.000.

Een toenmalige recensent van deze site wist in 2006 al hoe goed Brassinga is.
‘Brassinga bezit de taalkracht en het poëtische vernuft om een rijkdom aan denkstof in haar poëzie op te nemen zonder de indruk te wekken dat die betekenisvolle elementen noodzakelijk zijn om haar gedichten het nodige gewicht te verlenen.’ Citaat uit een recensie van IJsgang (2006).

 

Recent

19 december 2017

Ontvoerd in Irak

Literair Nederland - 10 jaar geleden

09 december 2009

Door Machiel Jansen

Dat Geert van Istendael (Ukkel, 1947) opkeek naar zijn vader blijkt wel uit de titel van zijn nieuwste boek Gesprekken met mijn dode god. Daar had hij alle reden toe. De Vlaamse August Vanistendael (1917-2003) (de spatie onderscheidt zoon van vader) groeide op onder armoedige omstandigheden en stierf met een eredoctoraat en de titel van Minister van Staat op zijn naam. Ook moet hij één van de meest bereisde mensen van zijn tijd zijn geweest, gemeten naar het aantal kilometers dat hij aflegde in vliegtuigen.

Lees meer