Blog

De eerste keer

Mijn jongste stiefzoon is twaalf en speelt Zelda: Twilight Princess op de Wii. Zijn drie jaar oudere broer deed dat jaren eerder al. Continu was ik destijds het stroperige Engels aan het vertalen –

Lees meer

Terloopsheid der dingen

Enkele weken geleden zat ik in Utrecht tegenover een schrijfster die begin dit jaar gedebuteerd was met een verhalenbundel. Eerder zag ik haar al eens optreden tijdens een literair festival.

Lees meer

Schrijfster in spe

Zou ze haar entrée in de letteren inmiddels gemaakt hebben? Het is december en tijd om de balans op te maken en het jaar af te sluiten. Vandaar dat zij me weer te binnen schoot.

Lees meer

De stijl

Op YouTube staat een uitvoering van Schuberts Fantasie in f kleine terts voor piano 4-handen, gespeeld door Maria João Pires en Ricardo Castro. De achtergrond, die aldoor in beeld is, wordt gevormd door De rode boom van Mondriaan (1908-1910).

Lees meer

Een lege kamer

Boektitels van jaren her kunnen als een mantra door mijn hoofd resoneren. Wanneer mijn ruimte beperkt wordt door allerlei beslommeringen trekt er een repeterend A Room of One’s Own, A Room of One’s Own..

Lees meer

Toneel moet je niet lezen: De huisbewaarder van Harold Pinter

Waar ik The Caretaker van Harold Pinter voor het eerst zag, weet ik niet meer, maar het was eind 1980, ik was zeventien en we gingen er met een bus vol scholieren naar toe.

Lees meer

Misschien Madelief

Om de meest gelukkige reden denkbaar ben ik veel met namen bezig de laatste tijd. Er is opnieuw een Ronja geboren in mijn omgeving, niet bij ons maar wel dichtbij.

Lees meer

Schaamte en ander ongemak

Ik las laatst de roman, Bloed krijg je er nooit meer uit, van Philip Snijder over de gevolgen van een jeugd in een achtergestelde volkswijk. Het speelt zich, net als het autobiografische Zondagsgeld en zijn derde, Het geschenk, af op het Bickerseiland in Amsterdam.

Lees meer

Nabuurschap

Waddenblog door Hans Muiderman

Behalve het geluid van vogels en het roetsjen van mijn fietsbanden over de wildroosters is het stil. Ik ben nog niemand tegengekomen. De sluis van Nieuw Statenzijl torent uit boven de dijk, een slaand geluid van ijzer op ijzer waait mijn kant op.

Lees meer

De bril van de recensent

Vorige week vertrouwde een schrijver mij toe dat zij de recensie die ik schreef over haar meest recente  roman minstens een keer in de veertien dagen tot zich neemt om zichzelf moed in te lezen.

Lees meer

Muziek die chaos bedwingt

Het lijkt wel of de Iraakse schrijver Ali Bader in zijn roman De wolkenmuzikant hetzelfde zegt als Joop Scholten in zijn gedicht Geef mij. Bader heeft het over een Iraakse cellist wiens instrument op een dag door streng-Islamisten in elkaar wordt getimmerd.

Lees meer

Van Rhodesië naar Zimbabwe in proza

De afgelopen dagen moest ik denken aan de Zimbabwaanse schrijver Chenjerai Hove. Dat kwam door de berichtgeving over Robert Mugabe, dat hij was afgezet en ondertussen daadwerkelijk is afgetreden. Dat had Chenjerai Hove nog moeten meemaken, dacht ik.  

Lees meer

Recent

19 december 2017

Ontvoerd in Irak

Literair Nederland - 10 jaar geleden

14 november 2008

Houten Kruisen van Roland Dorgelès

Sterk door reële inslag

door Dominique Rothengatter

Ik ben normaal gesproken géén fan van oorlogsboeken. De vaak bloedige, mensonterende en dikwijls dodelijke handelingen van de strijdende partijen aan het front, vervullen me met afkeer. Maar dit oorlogsverhaal doet dat niet! Het pakt me en dat komt door de menselijke en behoorlijk realistische toon die Roland Dorgelès neerzet.

In Houten Kruisen vertelt Dorgelès vanuit het perspectief van de Franse soldaat, Jacques Larcher.

Lees meer