Column

De eerste keer

Mijn jongste stiefzoon is twaalf en speelt Zelda: Twilight Princess op de Wii. Zijn drie jaar oudere broer deed dat jaren eerder al. Continu was ik destijds het stroperige Engels aan het vertalen –

Lees meer

Terloopsheid der dingen

Enkele weken geleden zat ik in Utrecht tegenover een schrijfster die begin dit jaar gedebuteerd was met een verhalenbundel. Eerder zag ik haar al eens optreden tijdens een literair festival.

Lees meer

Schrijfster in spe

Zou ze haar entrée in de letteren inmiddels gemaakt hebben? Het is december en tijd om de balans op te maken en het jaar af te sluiten. Vandaar dat zij me weer te binnen schoot.

Lees meer

De stijl

Op YouTube staat een uitvoering van Schuberts Fantasie in f kleine terts voor piano 4-handen, gespeeld door Maria João Pires en Ricardo Castro. De achtergrond, die aldoor in beeld is, wordt gevormd door De rode boom van Mondriaan (1908-1910).

Lees meer

Een lege kamer

Boektitels van jaren her kunnen als een mantra door mijn hoofd resoneren. Wanneer mijn ruimte beperkt wordt door allerlei beslommeringen trekt er een repeterend A Room of One’s Own, A Room of One’s Own..

Lees meer

Toneel moet je niet lezen: De huisbewaarder van Harold Pinter

Waar ik The Caretaker van Harold Pinter voor het eerst zag, weet ik niet meer, maar het was eind 1980, ik was zeventien en we gingen er met een bus vol scholieren naar toe.

Lees meer

Misschien Madelief

Om de meest gelukkige reden denkbaar ben ik veel met namen bezig de laatste tijd. Er is opnieuw een Ronja geboren in mijn omgeving, niet bij ons maar wel dichtbij.

Lees meer

Schaamte en ander ongemak

Ik las laatst de roman, Bloed krijg je er nooit meer uit, van Philip Snijder over de gevolgen van een jeugd in een achtergestelde volkswijk. Het speelt zich, net als het autobiografische Zondagsgeld en zijn derde, Het geschenk, af op het Bickerseiland in Amsterdam.

Lees meer

De bril van de recensent

Vorige week vertrouwde een schrijver mij toe dat zij de recensie die ik schreef over haar meest recente  roman minstens een keer in de veertien dagen tot zich neemt om zichzelf moed in te lezen.

Lees meer

Muziek die chaos bedwingt

Het lijkt wel of de Iraakse schrijver Ali Bader in zijn roman De wolkenmuzikant hetzelfde zegt als Joop Scholten in zijn gedicht Geef mij. Bader heeft het over een Iraakse cellist wiens instrument op een dag door streng-Islamisten in elkaar wordt getimmerd.

Lees meer

Van Rhodesië naar Zimbabwe in proza

De afgelopen dagen moest ik denken aan de Zimbabwaanse schrijver Chenjerai Hove. Dat kwam door de berichtgeving over Robert Mugabe, dat hij was afgezet en ondertussen daadwerkelijk is afgetreden. Dat had Chenjerai Hove nog moeten meemaken, dacht ik.  

Lees meer

Heimwee naar de kaartcatalogus

‘Dat dat zomaar kan, alle dagen in de weer met die kaartjes.’ Om die zin zal ik vast ook gelachen hebben, toen ik Utopia of De geschiedenissen van Thomas van Doeschka Meijsing voor het eerst las.

Lees meer

Recent

19 december 2017

Ontvoerd in Irak

Literair Nederland - 10 jaar geleden

18 juli 2008

Leven na een moord

Zoals de in het begin van de serie Desperate Housewives overleden Mary Alice Young met een alziende blik de gebeurtenissen in Wisteria Lane weergeeft, zo vertelt in Alice Sebolds roman De wijde Hemel de vermoorde tiener Susie Salmon hoe het haar achterblijvers vergaat. In een saaie maar welvarende Amerikaanse buitenwijk pakt iedereen zijn of haar leven weer op. Waar Mary Alice Young zich bevindt is na vier televisieseizoenen nog steeds onbekend maar Susie gunt ons wel een kijkje in haar hemel.

Lees meer