Athenaeum Polak & Van Gennep

Nog pas gisteren

Recensie door Rob van Dam

Herinneringen aan de Tweede Wereldoorlog, opgetekend door hen die uit eigen geheugen putten, worden zeldzaam. Marcel Cohen, de schrijver van Het innerlijke toneel. Feiten, was vijf of zes toen hij, op 14 augustus 1943, als joods jongetje in Parijs meemaakte hoe vader en moeder werden opgepakt en hijzelf de dans ontsprong.

Lees meer

Geen volk kan zonder verhalen

Recensie door Adri Altink

Wetenschapsjournalist Marcel Hulspas begint de epiloog in zijn boek Mohammed en het ontstaan van de islam als volgt: ‘Godsdienststichters komen nooit ‘uit het niets’ tevoorschijn. Ze zijn het product van hun omgeving en van hun tijd.

Lees meer

Cryptisch puzzelproza in poëtische stijl

Recensie door Olivier Rieter

Nedjma van Kateb Yacine (1929-1989) geldt als een klassieker in de Algerijnse literatuur. Yacine biedt een enigmatisch web van verhalen, waarbij het hem er niet om te doen lijkt te zijn om iets als begrip aangaande de gebeurtenissen bij de lezer te bewerkstelligen.

Lees meer

Meesterlijke volksroman

Recensie door Niels Nijborg

Nieuwe tijden breken aan in Ilhéus. Het is 1925 en de stad groeit doordat de cacao-plant er goed gedijt. Door de cacao-plant is er een rijke bovenklasse van zogenaamde kolonels ontstaan, en later ontstaat ook een middenklasse die gesteund wordt door rijke zakenlieden afkomstig van buiten het stadje.

Lees meer

Gerard Koolschijn, auteur van 'Geen sterveling weet' te gast bij Buddenbrooks Salon

Door Ingrid van der Graaf

Geen sterveling weet  is een roman in vijf delen: God – Het meisje – Het eiland – De samenlveving  en De dood.

Lees meer

Recensie door: Martin Lok 

Lezen als lijden

Soms weet je het al bij de eerste zin: dit boek wordt afzien en moeizaam, als een rul, hellend zandpad. Dit boek lees ik niet in één ruk uit, in één doorwaakte nacht.

Lees meer

Recensie door: Machiel jansen

Recensie door Machiel Jansen

Machiel jansen

 

Is Nederland tolerant of niet? In 2006 verscheen er een artikel  van een aantal sociologen van de Radboud Universiteit in Nijmegen. Daarin probeerden zij de vraag te beantwoorden of Nederland na de dood van Pim Fortuyn in 2002 minder tolerant was geworden ten opzichte van etnische minderheden.

Lees meer

Dichter bij kunst

René van Stipriaan

De jacht op het meesterwerk
Ooggetuigen van twintig eeuwen kunstgeschiedenis

Dichter bij kunst kan niet

Rubens die naast schilderen nog drie andere dingen tegelijk kan, Bernini die aan het Franse hof vernederd wordt, Picasso die in het café de basis legt voor zijn carrière, Degas die zelf danspasjes uitprobeert, een aap die kan schilderen, Bacon die uitlegt wat het toeval voor hem doet, en kunstenaars die voor de rechter moeten verschijnen, zoals Veronese en Whistler, en ook Serra en Hirst, en die meestal, maar niet altijd, goed wegkomen.

Lees meer

Laarmans uit Lijmen, Het been en Kaas vertelt

Recensie door Machiel Jansen

Antwerpen is de stad van Willem Elsschot, in ieder geval nog tot het einde van dit jaar, vijftig jaar na zijjn dood. De feestelijke herdenking is al een tijdje bezig, vanaf 2007 om precies te zijn.

Lees meer

19 mei in De Balie: over Willem Elsschot

Willem Elsschot: Kunstenaar in zaken

Niet alleen in België staat men stil bij de sterfdag van Willem Elsschot, 50 jaar geleden. De SLAA (Stichting Literaire Activiteiten Amsterdam) organiseert op 19 mei a.s.

Lees meer

Een portret van kunststad Berlijn

Recensie door Machiel Jansen

Wie het verhaal vertelt van de geschiedenis van de kunst heeft het ook over steden: Athene, Rome, Florence, opnieuw Rome, Amsterdam, Parijs, New York. Al deze steden hebben voor kortere of langere tijd de rol gespeeld van centrum van de kunst.

Lees meer

door Machiel Jansen

In Rome tussen de ruïnes op het Forum Romanum staat de triomfboog van Titus. Het monument is daar neergezet in 82 na Chr. door zijn zoon, keizer Domitianus. Titus zelf was net overleden en goddelijk verklaard.

Lees meer

Recent

19 december 2017

Ontvoerd in Irak

Literair Nederland - 10 jaar geleden

17 november 2009

Door Rein Swart. De intrigerende roman ‘Austerlitz’ van W.G. Sebald uit 2003 begint met een bezoek van de ik-figuur, een alter ego van de schrijver, aan de Zoo in Antwerpen in de tweede helft van de jaren zestig. De uilen die hij daar ziet doen hem denken aan de vorsende blikken ‘zoals je die wel aantreft bij bepaalde schilders en filosofen, die door middel van de zuivere waarneming en het zuivere denken trachten door te dringen in de duisternis die ons omringt.’ Daarna ontmoet hij, heel en passant, de mysterieuze Austerlitz in de wachtkamer van het station, die zeer geïnteresseerd blijkt te zijn in de architecturale waarde van het gebouw.

Door Rein Swart. De intrigerende roman ‘Austerlitz’ van W.G. Sebald uit 2003 begint met een bezoek van de ik-figuur, een alter ego van de schrijver, aan de Zoo in Antwerpen in de tweede helft van de jaren zestig. De uilen die hij daar ziet doen hem denken aan de vorsende blikken ‘zoals je die wel aantreft bij bepaalde schilders en filosofen, die door middel van de zuivere waarneming en het zuivere denken trachten door te dringen in de duisternis die ons omringt.’

Lees meer