Karel Wasch

Onaangepaste hoofdpersoon in een zelfverkozen jungle

Recensie door Karel Wasch

Eindelijk is er weer een vertaling van het meesterwerk Angel van Cormac McCarthy uit 1979. Dit maal heet het Suttree, naar de naam van de hoofdpersoon Cornelius Suttree.

Lees meer

Hoe Donkers hoe beter!

Recensie door Karel Wasch

Jan Donkers (1943) is de vleesgeworden paus van de popmuziek in Nederland. Een onafzienbare lijst van artikelen over dit onderwerp staat op zijn naam. Hij schreef o.a. in De Volkskrant,  stond met Willem de Ridder aan de wieg van het undergroundblad Aloha/Hitweek en hij publiceerde in NRC, Wah Wah en America Magazine.

Lees meer

Recensie door Karel Wasch

Recensie door Karel Wasch

De roman Oogst van de veelbekroonde Engelse schrijver Jim Crace (1946) valt niet direct onder de categorie lichte kost. In een interview in Het Parool (6 november 2014) geeft Crace zelf al aan waar de schoen wringt: ‘De Britse criticus Adam Mars-Jones schreef ooit dat wanneer je ook maar één alinea in mijn boek leest, de migraine al op de loer ligt!’

Lees meer

Zo lang als voor altijd is (Het leven van Dylan Thomas 1914 – 1953) – Karel Wasch

Overgeleverd aan de genade van woorden

Recensie door Albert Hogeweij

Honderd jaar geleden kwam dichter en schrijver Dylan Thomas (1914-1953) ter wereld en stierf, na een turbulent leven op zijn negenendertigste.

Lees meer

Oeuvre van Komrij weerspiegeld in aforismen

Recensie door Karel Wasch

Gerd de Ley, de Belgische bloemlezer zocht al in de jaren 80 contact met Komrij om hem een aantal aforismen te ontfutselen. Het kwam tot een boekje in 1986, In de geest van de gieter.

Lees meer

Zo lang als voor altijd is - Karel Wasch

Het is dit jaar 100 jaar geleden dat Dylan Thomas (1914-1953) werd geboren in Wales. In Wales en Engeland wordt dat dit jaar uitvoerig gevierd. De BBC zal binnenkort een serie starten over de tournees door Amerika van Thomas.

Lees meer

Recensie: De Belegering van de Jonker - Karel Wasch

Recensie door: Rein Swart

Sappige impressie van een modern hoofdstedelijk milieu

Een schrijver laat altijd meer zien dan hij denkt, schrijft Marja Pruis in Kus me, straf me.

Lees meer

Nynade - kunst en letteren

Voor Aart van Zoest zijn schoonheid, betekenis en gevoel de wezenskenmerken van poëzie. Dit schrijft hij in zijn afscheidswoord als hoofdredacteur van het onlangs verschenen, 10e nummer van het zo mooi uitgegeven tijdschrift Nynade.

Lees meer

Recensie 'Gerardje, notities van een Reve-liefhebber' - Theodor Holman

Het lijkt de laatste tijd iets stiller geworden rond Gerard Reve, de in 2006 overleden volksschrijver, zoals hij zichzelf graag noemde. Deze stilte zal echter in het najaar worden doorbroken door een vuistdikke biografie van Nop Maas.

Lees meer

“De menselijke fantasie en het voorstellingsvermogen zijn de twee meest creatieve zaken, die een mens in handen heeft!” W.B.Yeats.

“De menselijke fantasie en het voorstellingsvermogen zijn de twee meest creatieve zaken, die een mens in handen heeft!” W.B.Yeats.

Het is altijd riskant om literair werk uit te werken in een stripverhaal.

Lees meer

Nynade 7 verschenen

Onlangs verscheen een nieuw nummer van Nynade, tijdschrift voor kunst en Letteren. Met bijdragen van Aart van Zoest, Camille Mortangne, Harry Raemakers en vele andere. Speciaal aandacht voor een bijdrage van Literair Nederland-medewerker Karel Wasch over Indra Goerdat.

Lees meer

Na 16 jaar is er dan eindelijk weer een ? lang verwachte ? roman van de dichter Frank Starik. Hij is onder Amsterdammers vooral bekend van zijn initiatief De eenzame uitvaart waarbij hij vaak onbekenden in het gezelschap van collega-dichters uitluidt aan de groeve. Het boek is opgebouwd uit 54 hoofdstukjes rond 6 hoofdthema’s.

Na 16 jaar is er dan eindelijk weer een ? lang verwachte ? roman van de dichter Frank Starik. Hij is onder Amsterdammers vooral bekend van zijn initiatief De eenzame uitvaart waarbij hij vaak onbekenden in het gezelschap van collega-dichters uitluidt aan de groeve.

Lees meer

Recent

19 december 2017

Ontvoerd in Irak

Literair Nederland - 10 jaar geleden

21 juli 2009

Door Marjolein Paalvast

Als kind had ik een sleutelhanger in de vorm van een diamant. Urenlang kon ik me daarmee vermaken: afhankelijk van hoe je door het geslepen glas heen keek, veranderde de wereld die aan de andere kant lag van kleur, vorm of ? mijn favoriet ? van onder- en bovenkant. De truc was om de diamant steeds slechts een fractie van een slag te draaien ? het voorwerp dat je bekeek bleef hetzelfde, maar door de lichte verandering van waarneming zag het er wel ineens totaal anders uit.

Lees meer