Uitgeverij De Arbeiderspers

Treurigheid troef

Recensie door Martenjan Poortinga

Op een zondagochtend speelt zich af in Hongarije en dan voornamelijk in Boedapest. De roman begint in de jaren zeventig van de vorige eeuw en beschrijft een aantal jaren uit het leven van Imre, die opgroeit in een arbeidersgezin in een klein huisje, ingeklemd tussen spoorbanen.

Lees meer

Met afgewend gezicht

Recensie door Lodewijk Brunt

Op het strand van Blackpool verliest Thomas zijn massief gouden trouwring. Voordat hij ging zwemmen had hij hem afgedaan, als hij uit zee komt, is het ding spoorloos verdwenen. Ik heb hem aan jou gegeven, zegt hij tegen Mary, zijn echtgenote.

Lees meer

Avonturen in bos en veld – van onze kleine held

Recensie door Hans Vervoort

Schrijvers die bekendheid genieten via de televisie moeten uitkijken als ze in de ik-vorm schrijven. Want elke lezer ziet hen voor zich en kan sommige activiteiten wel en andere juist niet met deze auteur verbinden.

Lees meer

Knorrige betweter

Recensie door Lodewijk Brunt

Als Heere Heeresma het Nederlandse recensentenvolkje eind jaren zeventig een gebrek aan geestelijke breeding en integriteit verwijt, kaatst criticus Aad Nuis de bal onmiddellijk terug: Ja, als er in de Verzamelde Brieven van Heeresma een greintje inzicht te bespeuren viel, een spoortje, hoe klein ook, van een oorspronkelijke gedachte (…).

Lees meer

Jakob, Disi en Jimi

Recensie door Evert Woutersen

Jakob Duikelman werkt als buitengewoon opsporingsambtenaar, afdeling Oorlogsmisdaden bij het OM. Op kantoor voert hij niets uit. Onder werktijd plaatst hij reacties op medische fora en op Facebook. Hij zoekt de scheidslijn tussen een reactie die mag blijven staan en een reactie die wordt verwijderd.

Lees meer

Een mooi gestructureerde puzzel

Als zijn vriendin Sara het uitmaakt, trekt Boris bij zijn vader Nico in. Deze probeert hem op te beuren en stelt voor om samen naar Praag te gaan. Tijdens de reis blijkt dat de introverte mannen een geheim delen dat hun leven beheerst.

Lees meer

Wij gaan allemaal naar de maan, de lege maan

Recensie door Evert Woutersen

Na onze dood gaan we naar de maan. ‘De maan is het vagevuur waarvan sprake is in oude religies, zo genoemd omdat de maan een zwak schijnsel van de hemel is, een vaag vuurtje.

Lees meer

Een fotograaf op zoek naar waarheid en schoonheid

Recensie door Evert Woutersen

Taboe (2014) van de in 1964 in München geboren Ferdinand von Schirach heeft een motto ontleend aan de kleurenleer van Herman von Helmholtz  (1824-1894). Als het licht van de kleuren groen, rood en blauw zich mengen, dan lijkt dat voor ons wit.

Lees meer

Veelbelovende ingrediënten, maar toch..

Recensie door Angèle van Baalen

Het mysterieus aandoende omslag van dit boek, dat erg veel weg heeft van dat van De schaduw van de wind, wekt de suggestie dat we te maken hebben met een spannend boek vol mysterieuze wendingen.

Lees meer

Een prachtig debuut

Door Niels Nijborg

In het debuut van Naomi Rebekka Boekwijt, de verhalenbundel Pels, spelen in meerdere verhalen vrouwen en boerderijen een belangrijke rol.

Lees meer

'…wij met zijn tweeën en een vuur om in te kijken.'

Recensie door Huub Bartman

‘…wij met zijn tweeën en een vuur om in te kijken.’

Toen Primo Levi in een interview in 1953 de vraag kreeg voorgelegd met wie hij dat jaar de kerst zou willen doorbrengen, antwoordde hij: “Met Rigoni, in een baita in de bergen, wij met zijn tweeën en een vuur om in te kijken”.

Lees meer

Recensie door Huub Bartman

Recensie door Huub Bartman

De Gordiaanse knoop

‘En wie zich dit alles niet kan voorstellen, die moet zich tenminste proberen voor te stellen wat Auschwitz betekent. En wat dit tot nu toe en voor eeuwig voor ons betekent.

Lees meer

Recent

19 december 2017

Ontvoerd in Irak

Literair Nederland - 10 jaar geleden

21 juli 2009

Door Marjolein Paalvast

Als kind had ik een sleutelhanger in de vorm van een diamant. Urenlang kon ik me daarmee vermaken: afhankelijk van hoe je door het geslepen glas heen keek, veranderde de wereld die aan de andere kant lag van kleur, vorm of ? mijn favoriet ? van onder- en bovenkant. De truc was om de diamant steeds slechts een fractie van een slag te draaien ? het voorwerp dat je bekeek bleef hetzelfde, maar door de lichte verandering van waarneming zag het er wel ineens totaal anders uit.

Lees meer