Wereldpoëziedag met een gedicht van Laurence Vielle

De Belgische Dichter des Vaderlands, Laurence Vielle schreef in de nasleep van de Internationale Dag van het Geluk het gedicht Veiligheid, dat wij op Wereldpoëziedag, graag laten klinken. Dit is haar tweede Gedicht des Vaderlands.

 

Veiligheid

gemoeds-
rust
geef mij wat
gemoedsrust
heren dames zonder scrupules
ik heb een dak
nodig
eten voor mijn kinderen
verzorging en wie weet een
tuin om in te werken
benoem in mijn land
een minister van geluk
voor mijn veilig/gelatenheid
en een hart open voor de ander
en reizen wil ik ook
reeën en wolken bespieden
wegen om op te stappen
om zonder herrie met elkaar te verbinden
mooie banken om met elkaar te praten
bomen die naast ons staan
die ons aanzetten om te blijven
breng me muziek bij
breng me gedichten bij
wakker onze verlangens
naar schoonheid aan
iedere dag zeggen jullie
“ durf nog meer te
besparen
de kosten van de sociale zekerheid
blijven maar oplopen
die stijging moet gestopt”
en de zekerheid de sociale
die welvaart onder iedereen
verdeelt, onder sterken en zwakken
die rust brengt in de ziel
de zekerheid die bijdraagt
aan mijn zielenrust
wordt nog een beetje ingekort
terwijl een man in mijn woonwijk
van koude sterft
de andere veiligheid
jullie zwaaien ermee
tanks tanks op onze keien
“ burgers vrouwen mannen
voor jullie welzijn maken wij
miljoenen en miljoenen euros vrij
vei veilig veilighei
veiligheidheidheidheidheidheid heidheidheidheid
het is voor jullie veiveiligheidheidheidheidheidheidheid”
moeder vader het hele gezin
zit bang voor de teevee
blijft thuis
in die veiligheid
heren dames die voor ons besturen
neen daar geloof ik niet in

 

(Vertaald door het Vertalerscollectief van Passa Porta: Pierre Geron, Danielle Losman, Bart Vonck en Katelijne De Vuyst)

In België werd enkele jaren geleden op één van de belangrijke pijlers van de sociale zekerheid zwaar bezuinigd. Tegelijkertijd ontspoorde het budget voor de veiligheid (de strijd tegen het terrorisme).
‘Veiligheid’ houdt twee tegengestelde bewegingen in die de essentiële behoeften onder druk zetten.

Recent

19 december 2017

Ontvoerd in Irak

Literair Nederland - 10 jaar geleden

30 november 2010

Recensie door: Karel Wasch
Recensie door Karel Wasch

Een roman over de mateloze levensdrift van een jonge vader en de gevolgen voor zijn gezin. Ergens lijkt het boek iets op het succesboek van Kluun (Komt een vrouw bij de dokter).

Robert Borghart heeft een goede baan, een fijn gezin en een veilige toekomst. Maar het is voor hem niet genoeg. Op een dag ontwaakt hij zwaar gehavend en met geheugenverlies in het ziekenhuis. Wat ging er mis?
We komen achter de waarheid, achter de ruwe en onluisterende werkelijkheid.

Lees meer